Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 4 Ιουλίου 2017
Υπολογισμός BTU / BTU Calculator.
Ο υπολογισμός της απαιτούμενης θερμαντικής / ψυκτικής ισχύος (σε WATT ή BTU) εξαρτάται από πολλούς παράγοντες
Βρείτε εύκολα και γρήγορα το κλιματιστικό που χρειάζεστε για τον χώρο σας με το BTU Calculator.
Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2015
Τop up στο PayPal εν μέσω Capital Controls
Αν θέλετε να κάνετε Top up στον λογαριασμό σας στο PayPal για αγορές μέσω Internet παρακάμπτοντας τα Capital Controls διαβάστε το παρακάτω:
Μπαίνουμε στο Paypal –-> My PayPal
Πάμε στο «Request Money»
Στο σχετικό πεδίο, βάζουμε ένα mail στο οποίο έχουμε πρόσβαση (ΟΧΙ το mail με το οποίο είχατε κάνει εγγραφή στο PayPal)
Τσεκάρουμε την επιλογή «goods» και το ποσό που θέλουμε
Πάμε στο mail που βάλαμε και βλέπουμε αν μας έχει έρθει μήνυμα
Δίνουμε κάποια στοιχεία που μας ζητάει (Όνομα, διεύθυνση κτλ)
Βάζουμε τον αριθμό της κάρτας στην οποία θα γίνει η χρέωση
Πατάμε Ρay
Τα λεφτά μπαίνουν στο balance του λογαριασμού μας και μπορούμε να κάνουμε κανονικά τις αγορές μας μέσω internet.
Σημείωση! Για το παραπάνω κρατάει fee 3.4% + 0.35 €.
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 4 Ιουλίου 2015
Πώς θα σηκώσετε ΠΑΝΩ από 60 ευρώ την ημέρα!
Ακόμη και όταν μας μπλοκάρουν τα χρήματά μας, υπάρχουν τρόποι για να βγάλουμε απο το ΑΤΜ με τα παρακάτω κόλπα.
1. Αν έχετε τραπεζικους λογαριασμους με μηδενικό υπόλοιπο και χρεωστική κάρτα εν ενεργεία, τότε μεταφέρτε μέσω web banking, χρήματα από τον έναν λογαριασμό (που έχει υπόλοιπο πάνω από 60 ευρώ) στον άλλον που έχει μηδενικό υπόλοιπο και έτσι αποκτάτε τη δυνατότητα να σηκώσετε 50 ή 60 ευρώ αντίστοιχα περισσότερες από μια φορές.
2. Παραλλαγή του ίδιου κόλπου γίνεται και για όσους δεν έχουν web banking.
Ας υποθέσουμε ότι ο σύζυγος έχει 500 ευρώ στον λογαριασμό της ίδιας τράπεζας και η σύζυγος –η οποία έχει μηδενικό υπόλοιπο- διαθέτει κάρτα. Ο σύζυγος βάζει την κάρτα στο ATM και επιλέγει μεταφορά ποσού σε λογαριασμό τρίτου στην ίδια τράπεζα. Έτσι, τροφοδοτείται και ο δεύτερος λογαριασμός με αποτέλεσμα να ανοίγει ο δρόμος για διπλή ανάληψη (σ.σ τα περιοριστικά μέτρα δεν κοιτούν συγγενικές σχέσεις. Ο σύζυγος σηκώνει 60άρια ή 50άρια ανεξάρτητα από τη σύζυγο).
3. Το 3ο κόλπο, περισσότερο εξασφαλίζει χρόνο παρά περισσότερα χρήματα. Αν περάσετε μετά τις 23:00 το βράδυ από τα ATM θα δείτε ότι έχει ασυνήθιστα πολύ κόσμο. Ο λόγος; Πολλοί επιλέγουν να πάρουν χρήματα την τελευταία στιγμή (δηλαδή λίγο πριν τα μεσάνυχτα) ώστε με διαφορά ολίγων λεπτών να σηκώσουν και το 60άρι της επόμενης ημέρας. (σ.σ το δικαίωμα να σηκώνεις 60άρι, ανανεώνεται στις 00:00 τα μεσάνυχτα). Αυτό το κόλπο ενέχει ρίσκο. Αν πέσετε έξω στους χρονικούς υπολογισμούς και περάσει η 12η νυχτερινή λόγω ουράς, θα χάσετε το δικαίωμα ανάληψης της μιας ημέρας το οποίο δεν μετατίθεται για την επόμενη ημέρα
Το άλλο κόλπο που γίνεται αυτές τις ημέρες είναι για… μεγάλα παιδιά με γνωριμίες. Καταθέτες απευθύνονται σε επιχειρήσεις που έχουν μετρητά στα χέρια τους (φούρνους, βενζινάδικα, παντοπωλεία κλπ) και τους ζητούν να ανταλλάξουν μετρητά (σ.σ τα οποία οι επιχειρήσεις ούτως ή άλλως θέλουν να βάλουν σε τραπεζικό λογαριασμό για να πληρώσουν τους προμηθευτές τους) με «ηλεκτρονικό χρήμα». Πώς γίνεται αυτό; Ο καταθέτης μεταφέρει χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό του επιχειρηματία (και πάλι μέσω ATM ή web banking) και παίρνει τα μετρητά χέρι με χέρι. Εδώ και αν υπάρχει ρίσκο. Τέτοιες κινήσεις προϋποθέτουν μεγάλη εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο μερών καθώς μετά την απομάκρυνση εκ του ATM (όπου θα γίνει η μεταφορά των χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό) ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013
Τι είναι τα Bitcoin
Το Bitcoin είναι μία εικονική διαδικτυακή νομισματική μονάδα και του επιτρέπει να λειτουργεί χωρίς καμία κεντρική αρχή / εξουσία (τράπεζες, κυβερνήσεις κλπ). Το Bitcoin δεν είναι κάποιο παιχνίδι. Έχει τις προοπτικές να διακόψει τις πιστωτικές κάρτες και να καταφέρει τις τράπεζες να κάνουν τις πληρωμές με μηδενική χρέωση.
Αναλυτικά
* Είναι ένα ψηφιακό συναλλακτικό σύστημα μέσω Internet και συνεπώς υφίσταται μόνο μέσα σε ψηφιακά συστήματα, δηλαδή δεν έχει υλική υπόσταση (χαρτονομίσματα π.χ.). Τα ψηφιακά νομίσματα Bitcoin φυλάσσονται στο ψηφιακό πορτοφόλι του χρήστη
* Δεν έχει κεντρικό έλεγχο και η λειτουργία του βασίζεται στην επικοινωνία των υπολογιστών μεταξύ τους, μέσω του Internet
* Όσοι υπολογιστές συνεισφέρουν την επεξεργαστική τους ισχύ στο δίκτυο του Bitcoin, δημιουργούν νομίσματα, προφυλάσσουν το δίκτυο από επιθέσεις κι ελέγχουν την ορθότητα κι εγκυρότητα των συναλλαγών που γίνονται σε αυτό (η διαδικασία αυτή είναι προαιρετική)
* Η δημιουργία των νομισμάτων είναι ελέγξιμη κι έτσι αποτρέπονται φαινόμενα όπως ο πληθωρισμός
* Η ανταλλαγή Bitcoins μεταξύ χρηστών, σε οποιοδήποτε σημείο στον κόσμο κι αν βρίσκονται, γίνεται εύκολα με τη χρήση ενός προγράμματος
* Οι αμοιβές για τη μεταφορά Bitcoins είναι απειροελάχιστες (μικρότερες των πέντε ευρωλεπτών)
* Υπάρχουν υπηρεσίες που ανταλλάσσουν Bitcoins για άλλα νομίσματα όπως ευρώ, δολάρια, κλπ
* Οι Bitcoin συναλλαγές είναι μη αναστρέψιμες, δηλαδή αν στείλουμε νομίσματα σε ένα φίλο, δεν υπάρχει δυνατότητα ν” αναστρέψουμε τη συναλλαγή. Ο μόνος τρόπος για να λάβουμε τα νομίσματά μας πίσω, είναι να γίνει νέα συναλλαγή από τον φίλο προς εμάς.
Τα παρακάτω video εξηγούν πως λειτουργεί το Bitcoin:
Περισότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω links:
http://bitcoinx.gr/
http://bitcoin.org/en/
http://www.weusecoins.com/en/
Αν βρήκατε ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο κάντε Like πάνω δεξιά.
Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013
Τα πάντα για την θέρμανση και τα θερμαντικά μέσα
Παρακάτω θα βρείτε τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) για την θέρμανση και τα μέσα θέρμανσης.
Αφού διαβάστε το παρακάτω ρίξτε μια ματιά και σε αυτό το άρθρο μας: Υπολογισμός κόστους ρεύματος ηλεκτρικών συσκευών
Τα καλοριφέρ λαδιού είναι ιδανικά και ιδιαίτερα αποτελεσματικά για θέρμανση μακράς διαρκείας. Με αθόρυβη λειτουργία και ισόνομη κατανομή της θερμότητας στο χώρο. Με ροδάκια μεταφοράς για εύκολη μετακίνηση παντού μέσα στο χώρο. Με σύστημα προστασίας κατά του πάγου για άψογη λειτουργία και στις πιο χαμηλές θερμοκρασίες. Διατίθενται από 7 έως 14 φέτες, ανάλογα με το χώρο που θέλετε να καλύψετε. Ιδανικά για χώρους από 17m² έως και 30m². Μέγιστη ισχύς έως 2500 Watt.
Οι θερμαντικές συσκευές MICA (Micathermic) ζυγίζουν έως 50% λιγότερο από τις παραδοσιακές συσκευές θέρμανσης (π.χ. καλοριφέρ λαδιού), ενώ θερμαίνουν δύο φορές πιο γρήγορα τον χώρο.
Λειτουργικά, χωρίς τη χρήση ανεμιστήρων εξασφαλίζεται η διατήρηση των επιπέδων υγρασίας του δωματίου, εξαλείφοντας τα προβλήματα του αφυδατωμένου δέρματος που συνδέεται συχνά με συσκευές θέρμανσης που υποστηρίζονται με ανεμιστήρα.
Οι θερμαντικές συσκευές MICA (Micathermic) δεν διανείμουν εκ νέου τη σκόνη ή άλλα αλλεργιογόνα, είναι κατάλληλες για άτομα με άσθμα και όσους έχουν αναπνευστικά προβλήματα.
Αξιοποιώντας την αρχή της "μεταφοράς θέρμανσης", όπου ο θερμός αέρας έλκει τον ψυχρό αέρα, μία θερμαντική συσκευή Micathermic θερμαίνει γρήγορα το μεσαίου μεγέθους δωμάτιο. Όσο πιο γρήγορα μια θερμάστρα μπορεί να φέρει ένα δωμάτιο στην επιθυμητή θερμοκρασία, τόσο λιγότερη ενέργεια καταναλώνεται.
Η θέρμανση με πάνελ Micathermic συνδυάζει την τεχνολογία από δύο μεθόδους για τη θέρμανση του αέρα . Από την ανακλαστική υπέρυθρή θέρμανση (infrared) και από την θέρμανση μεταφοράς του αέρα "κυκλοθερμική θέρμανση". Αυτό το μείγμα των μεθόδων θέρμανσης ζεσταίνει το δωμάτιο πιο ομοιόμορφα από τις συμβατικές θερμαντικές συσκευές.
Οι θερμάστρες πετρελαίου αποτελούν μια από τις πλέον οικονομικές και ποιοτικές επιλογές θέρμανσης για το χώρο σας. Με το πάτημα ενός διακόπτη η συσκευή ενεργοποιείται γρήγορα και χάρη στην κυκλική διάχυση της θερμότητας απολαμβάνετε τη ζεστασιά σε όποιο σημείο του χώρου και αν βρίσκεστε.
Διαθέτουν δείκτη ποσότητας καυσίμου, για να ενημερώνεστε εγκαίρως για την υπολειπόμενη ποσότητα καυσίμου. Χάρη στην προστατευτική σχάρα που την περιβάλλει, η θερμάστρα είναι ακίνδυνη σε περίπτωση επαφής κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της. Επιπλέον, το διπλό τοίχωμα στο δοχείο καυσίμων συγκρατεί οποιαδήποτε πιθανή διαρροή καυσίμου, παρέχοντας έτσι ασφάλεια και αποφυγή τυχόν ζημιών στο χώρο. Οι θερμάστρες πετρελαίου μπορούν να καλύψουν από 40m² έως και 100m². Η κατανάλωση (lt/h) κυμαίνεται από 0.26 έως 0.65 ανάλογα με τον τύπο της θερμάστρας.
Οι θερμάστρες inverter έχουν σχεδιαστεί με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για την επίτευξη πλήρους ασφάλειας, άνεσης και μέγιστης αυτονομίας. Και αυτό γιατί σας επιτρέπει να καθορίσετε το πότε και πόσο θα ζεσταθείτε. Επιπλέον, σας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσετε εσείς την αυτόματη έναρξη λειτουργίας της θερμάστρας, όποια ώρα της ημέρας επιθυμείτε. Χάρη στην τεχνολογία Inverter, η επιθυμητή θερμοκρασία διατηρείται σταθερή καθ'όλη τη διάρκεια λειτουργίας της θερμάστρας, επιτυγχάνοντας εξοικονόμηση χρημάτων από 40% έως 60%, συγκριτικά με τα συμβατικά συστήματα θέρμανσης. Το ενσωματωμένο βεντιλατέρ ενισχύει την προώθηση του ζεστού αέρα θερμαίνοντας το χώρο γρηγορότερα.
Ιδανικό για χώρους από 45m² έως και 90m². Απόδοση (Btu/h): 2940-9900 έως 5320-17060. Κατανάλωση ρεύματος (W/h) από 17 έως 26.
Τα θερμαντικά πάνελ τοίχου παρέχουν μια αποδοτική ζεστασιά σε όλο το δωμάτιο με πολύ χαμηλό κόστος. Χρησιμοποιώντας τεχνολογία μετάδοσης θερμότητας με ρεύματα αέρα, δημιουργούν θερμότητα στο πίσω μέρος του θερμαντικού, ανάμεσα στο θερμαντικό και τον τοίχο, η οποία ανέρχεται και έχει ως αποτέλεσμα την θέρμανση όλου του δωματίου. Αυτή η αρχή μετάδοσης θερμότητας του κονβέκτορα – σημαίνει ότι περίπου το 90% της θερμότητας προέρχεται από το πίσω μέρος του θερμαντικού, ενώ μόνο το 10% εκπέμπεται από το μπροστινό μέρος του πάνελ. Η μετάδοση θερμότητας με ρεύματα αέρα δεν είναι μόνο οικονομική αλλά ασφαλής και πολύ πιο αποδοτική μέθοδος. Είναι ιδανικά για θέρμανση δωματίων έως 15m². ενώ έχουν και την δυνατότητα βαφής ή και ζωγραφικής πάνω στο πάνελ.
Βασίζουν την τεχνολογία τους στην αρχή της ηλιακής ακτινοβολίας. Ένα ειδικά σχεδιασμένο ύφασμα από ίνες άνθρακα παράγει απευθείας μεγάλου μήκους υπέρυθρη ακτινοβολία C μέσω της καταναλωμένης ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτού του είδους η ακτινοβολία δεν χρειάζεται τον αέρα για να μεταφέρει τη θερμότητα, μάλιστα τον διαπερνάει χωρίς σχεδόν καθόλου απώλειες, θερμαίνοντας απευθείας οποιαδήποτε αντικείμενα, τοίχους και ταβάνια συναντά στο χώρο. Αυτά με τη σειρά τους αποθηκεύουν τη θερμότητα και στη συνέχεια την απελευθερώνουν διαμένοντας την εξίσου μέσα στο χώρο με αποτέλεσμα οι τοίχοι να παραμένουν πάντα ζεστοί και ξηροί. Με τα πάνελ υπέρυθρης θέρμανσης μπορείτε να θερμάνετε το χώρο σύμφωνα με τις προσωπικές σας ανάγκες.
Λόγω των πολλαπλών εφαρμογών θα έχετε ευχάριστη ζέστη, συνεχόμενα ή κατά διαστήματα, ακριβώς όπου το χρειάζεστε. Οι υπέρυθρες ακτίνες θα μεταδίδονται ισόποσα στο χώρο και θα απορροφούνται από τα αντικείμενα και τους τοίχους. Αυτό δημιουργεί μια συνολική ζέστη και άνετη αίσθηση της θερμότητας. Καλύπτει χώρους από 12m² έως 40m².
Το κλιματιστικό είναι μία πολύ αποδοτική (ενεργειακά και οικονομικά) λύση. Υπάρχουν δύο κατηγορίες κλιματιστικών, τα συμβατικά (ΟΝ/off) και τα inverter. Τα συμβατικά κλιματιστικά καταναλώνουν την ίδια ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας κάθε φορά που είναι σε λειτουργία, γιατί απλά ενεργοποιούν και απενεργοποιούν το συμπιεστή. Αυτός ο τρόπος λειτουργίας καθιστά λιγότερο οικονομικό το κόστος κατανάλωσης από τα inverter κλιματιστικά και μειώνει το χρόνο λειτουργίας του. Στα inverter κλιματιστικά παρατηρείται ομαλή λειτουργία του συμπιεστή με αποτέλεσμα να μη ενεργοποιείται και απενεργοποιείται κάθε φορά μειώνοντας την κατανάλωση ισχύος και το θόρυβο.
Τα κλιματιστικά Inverter φτάνουν πιο γρήγορα στην επιθυμητή θερμοκρασία, διότι η λειτουργία τους συνδέεται με τη συνεχή προμήθεια σε χαμηλά επίπεδα ενέργειας στον συμπιεστή και κρατά το δωμάτιο στην επιθυμητή θερμοκρασία σε αντίθεση με τα συμβατικά κλιματιστικά όπου πραγματοποιείται κανονική εκκίνηση κάθε φορά.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των λογαριασμών και εν μέρη δικαιολογεί την επένδυση σε ένα Inverter κλιματιστικό. Έχουν απόδοση από 7000-24000 Btu/h.
Οι θερμάστρες υγραερίου είναι ιδιαίτερα αποδοτικές, ισχυρές και ασφαλείς συσκευές κατάλληλες για τη θέρμανση μεγάλων χώρων. Λειτουργούν με φιάλη υγραερίου. Με ροδάκια για εύκολη και ασφαλή μετακίνηση. Το περιεχόμενο μιας φιάλης φτάνει μέχρι 100 ώρες καύσης και μπορεί να ζεστάνει 40m² ακόμη και στη χαμηλότερη ρύθμιση θερμοκρασίας.
Tα αερόθερμα είναι η οικονομικότερη λύση θέρμανσης. Η βασική αρχή λειτουργίας των αερόθερμων δωματίου & δωματίου μπάνιου είναι η εξής: ο αέρας εισέρχεται στη συσκευή, θερμαίνεται από την αντίσταση και με την βοήθεια του ανεμιστήρα επιστρέφει με ένταση στον χώρο. Διαθέτει θερμοστάτη για να διατηρεί σταθερή την επιθυμητή θερμοκρασία καθ’όλη τη διάρκεια της λειτουργίας. Ιδανικό για χώρους έως 25m². Προστατεύει χάρη στη θερμική ασφάλεια, η οποία διακόπτει τη λειτουργία της συσκευής σε περίπτωση υπερθέρμανσης ή βραχυκυκλώματος.
Η κεραμική αντίσταση τους, προσφέρει ζεστασιά με πολύ χαμηλό κόστος. Η διαφορά των κεραμικών αερόθερμων είναι ότι αντί για αντίσταση έχουν κεραμική πλάκα, η οποία λόγω του αρκετά μεγαλύτερου μεγέθους της σε σχέση με την αντίσταση καταφέρνει να βγάζει τον θερμό αέρα γρήγορα και αποτελεσματικά.
Oι θερμάστρες αλογόνου είναι κατάλληλες για να ζεστάνουν έναν κλειστό χώρο. Το χαρακτηριστικό τους είναι ότι διακρίνονται για τον τρόπο που παράγουν την θερμότητα - θέρμανση. Η φιλοσοφία λειτουργίας της σόμπας αλογόνου είναι η εξής: να ζεστάνει το χώρο του δωματίου μέσω του αέρα που ζεσταίνει, αλλά και να ζεστάνει ότι αντικείμενο βρίσκεται κοντά της και έρχεται σε επαφή, με την ακτινοβολία που εκπέμπει η λάμπα. Έτσι ως αποτέλεσμα, τα αντικείμενα θα ζεσταθούν, θα εκπέμπουν και αυτά με τη σειρά τους.
Παράγουν θερμότητα βάσει της αρχής της φυσικής κυκλοφορίας του αέρα. Ο ψυχρός αέρας διαπερνά το θερμαντικό στοιχείο, θερμαίνεται και διοχετεύεται ομοιόμορφα στο χώρο. Ως πλεονεκτήματα θεωρούνται η αθόρυβη λειτουργία, η δυνατότητα επιτοίχιας τοποθέτησης και το ιδιαίτερα μικρό μέγεθος. Ιδανικό για χώρους από 20m² έως 25m². Mέγιστη ισχύς 2000 Watt.
Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013
Τέσσερα κόλπα για να κερδίσετε λίγη ΒΕΝΖΙΝΗ παραπάνω στο γέμισμα
1. Γεμίστε το όχημά σας νωρίς το πρωί. Γιατί η θερμοκρασία εδάφους είναι χαμηλή. Σ’ όλα τα πρατήρια βενζίνας οι δεξαμενές είναι υπόγειες....
Άρα, όσο πιο κρύο είναι το έδαφος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα του καυσίμου. Αν γεμίσετε απόγευμα, ή βράδυ, το λίτρο σας δεν θα είναι ακριβώς 1 λίτρο.
2. Όταν γεμίζετε ο ίδιος-ίδια σε self service-πρατήριο, μην βάζετε την αντλία στην υψηλή ταχύτητα. Απ’ τις τρείς ταχύτητες/στάδια, (χαμηλό στάδιο, μεσαίο κι ψηλό), το χαμηλό ελαχιστοποιεί τους ατμούς που δημιουργούνται απ’ την βενζίνη. Σ’ όλες οι μάνικες προκαλείται μια επιστροφή ατμού. Εάν γεμίζετε στο γρήγορο, ένα μέρος του καυσίμου, που πηγαίνει στο ρεζερβουάρ γίνεται ατμός βενζίνης. Αυτός ο ατμός απορροφάται επάνω, γυρίζει πίσω στην υπόγεια δεξαμενή του βενζινάδικου κι έτσι στην πραγματικότητα παραλαμβάνετε λιγότερο καύσιμο.
3. Ένα απ’ τα σημαντικότερα είναι να κάνετε ανεφοδιασμό, όταν το απόθεμα βενζίνης σας είναι περίπου στη μέση. Διότι, όσο περισσότερο καύσιμο έχετε στο ρεζερβουάρ, τόσο λιγότερος αέρας υπάρχει στο διαθέσιμο χώρο του. Η βενζίνη εξατμίζεται γρηγορότερα απ’ ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.
4. Εάν την ώρα που εισέρχεστε, δείτε ότι γίνεται ανεφοδιασμός του βενζινάδικου από βυτιοφόρο,μην γεμίζετε. Είναι πολύ πιθανό το καύσιμο να έχει ανακατευτεί κατά τον ανεφοδιασμό και να πάρετε μαζί τα ακάθαρτα συστατικά, που συνήθως κάθονται στον πάτο της δεξαμενής.
Via
Αν βρήκατε χρήσιμο το παραπάνω άρθρο κάντε ένα Like πάνω δεξιά.
Τρίτη 15 Μαΐου 2012
Η απάτη του ευρώ, το ανύπαρκτο χρέος και η κατάλυση του συντάγματος
Τα χρέη τα οποία δημιούργησε ¨τρώγοντας¨ τα λεφτά των εργατικών και συνετών ευρωπαίων εταίρων του, οι οποίοι ξαφνικά διαπίστωσαν ότι η Ελλάδα έχει χρέος που δεν ξεπληρώνεται και πρέπει να … χάσει την εθνική της κυριαρχία με το ξεπούλημα ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας στους … ξένους.
Αυτό όμως που δεν γνωρίζει ο μέσος ξεσηκωμένος έλληνας, ο μέσος εξεγερμένος ευρωπαίος των νοτίων κυρίως χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης και ο μέσος δυτικό – βόρειο ευρωπαίος, που βρήκε την ευκαιρία να εμπαίξει τον έλληνα και τους πολίτες από τις λεγόμενες PΙIGS χώρες (με υψηλό δημοσιονομικό χρέος) είναι ότι:
1. Το Ευρώ ως νόμισμα δεν είναι αξιόγραφο (δηλ. αποδεικτικό αξίας) αλλά χρεόγραφο (δηλ. αποδεικτικό χρέους) !!!
Το Ευρώ στην έκδοσή του από την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα (http://en.wikipedia.org/wiki/European_Central_Bank ) δεν αντικατοπτρίζει απολύτως τίποτε. Η έκδοση του Ευρώ στηρίζεται σε ένα οικονομικό κατασκεύασμα που λέγεται fiat money (http://en.wikipedia.org/wiki/Fiat_money ), δηλαδή νόμισμα το οποίο έχει αξία μόνον και μόνον επειδή η κυβέρνηση (ή εν προκειμένω η ευρωπαϊκή ένωση) το όρισε ως νόμιμο μέσον συναλλαγών, κατά παράβαση των κανόνων της αγοράς των συναλλαγών, δεδομένου ότι η πολιτική εξουσία, εκ του ρόλου της δεν μπορεί να επιβάλλει εμπορικά ειωθότα και πρακτικές, αλλά μόνο να ρυθμίσει ήδη υφιστάμενα. ...
2. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα νόμισμα των 50 Ευρώ δεν αντικατοπτρίζει ισόποση αξία αλλά ισόποσο χρέος (!!!) προς τον εκδότη, εν προκειμένω την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα.
3. Ο μηχανισμός αυτός, που μοιάζει με αυτόν της έκδοσης του αμερικάνικου δολαρίου αλλά έχει κάποιες διαφορές, λειτουργεί με έναν εξαιρετικά απλό τρόπο, δηλ. κάθε χώρα – μέλος της Ε.Ε. αντί να εκδίδει το νόμισμά της κυριαρχικά, έστω στα πλαίσια της Ε.Ε., αναγκάζεται να δανείζεται το χρήμα (τα Ευρώ) από την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, είτε με τη μορφή των βραχυπρόθεσμων ρέπος, είτε με κρατικά ομόλογα, είτε με απευθείας δανεισμό τραπεζών.
Η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα χορηγεί τα ποσά με τόκο (!!!), ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι το ελάχιστο 1,25 %, δηλ. εάν δανείσει 100 Ευρώ σε μια τράπεζα, ή εάν αγοράσει βραχυπρόθεσμα ρέπος ή ομόλογα για 100 Ευρώ θα εισπράξει τουλάχιστον 101,25 Ευρώ !!!
Αυτό σημαίνει ότι κανένα εθνικά κυρίαρχο κράτος εντός της Ε.Ε., που χρησιμοποιεί το Ευρώ, να μην έχει δικό του νόμισμα, που να μη το χρωστά σε κανένα – ούτε ένα λεπτό του Ευρώ !!! Και φυσικά ποτέ κανένας ευρωπαίος (Γάλλος, Γερμανός κλπ) δεν έχει στερηθεί το αντίστοιχο ποσό, που εξέδωσε με αυτό τον τρόπο η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, αφού ποτέ δεν το στέρησε από ¨την αγοραστική του δύναμη¨ , δηλ. από τα Ευρώ που έχουν διατεθεί στη χώρα του (Γαλλία, Γερμανία κλπ).
4. Η πρακτική του fiat money, μέσω δανεισμού, ισοδυναμεί με υποδούλωση και απώλεια κυριαρχίας, από τη στιγμή της έκδοσης του νομίσματος αυτού καθ’ εαυτού (βλ. και σχετ. άρθρο http://stin-press-a.blogspot.com/2011/04/blog-post_14.html ), αφού είναι δεδομένο ότι, από τη στιγμή που το κεφάλαιο του δανείσματος προέρχεται από τον ένα και μοναδικό εκδότη του νομίσματος, δηλ. την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα, τότε είναι αδύνατο να αποδοθεί ο τόκος, όσο μικρός και εάν είναι αυτός, αφού το ποσό του τόκου πολύ απλά δεν υφίσταται.
Φαντασθείτε ένα πολύ απλό παράδειγμα, όπου μαζεύεται μια παρέα για να παίξει μπίλιες (τις θυμάστε τις μπίλιες;) και μόνον ο ένας, αποκλειστικά, παρέχει π.χ. 100 μπίλιες για το παιχνίδι, με τη συμφωνία ότι στο τέλος του παιχνιδιού η παρέα θα πρέπει να του αποδώσει 101 μπίλιες! Στο τέλος του παιχνιδιού θα λείπει μια μπίλια. Όσο προσεκτικά και εάν έπαιξε η παρέα θα χρωστάει πάντα τουλάχιστο μια μπίλια, εκτός από τις 100 που επέστρεψε και πρέπει να ξαναδανεισθεί εάν θέλει να συνεχίσει να παίζει. Φυσικά οι απρόσεκτες παρέες που ενδεχομένως να έχασαν μπίλιες ή να τις ¨οικειοποιήθηκαν¨ (κοινώς έκλεψαν) απλά χρωστούν περισσότερες. Και αυτός που παρείχε τις μπίλιες θα απειλεί ότι δεν θα ξαναδώσει εάν δεν του αποδοθεί η επιπλέον μπίλια, την οποία βέβαια δέχεται και σε είδος π.χ. νησιά, ΔΕΚΟ, πετρέλαια, χρυσό κλπ. Μήπως σας θυμίζει κάτι από αυτά που κυκλοφορούν στο δίκτυο για τα χρέη των κρατών σε σχέση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ) τους; Η Γερμανία αυτή τη στιγμή, η 3η μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο έχει χρέος 74,4% του ΑΕΠ της και η Ελλάδα 123,9%. Μια ματιά στην ιστοσελίδα "Το παγκόσμιο ρολόι του χρέους" είναι τελείως αποκαλυπτική: οι χώρες με το μεγαλύτερο χρέος είναι αυτές οι οποίες χρησιμοποιούν fiat money, όπως το Ευρώ και το δολάριο (!!!), ενώ χώρες όπως η Λιβύη και το Ιράν έχουν χρέος 3,7% και 16,7% αντίστοιχα. Τυχαίο άραγε;
5. Η έκδοση νομίσματος συνιστά πράξη εθνικής κυριαρχίας και, ως τέτοια, δεν μπορεί να ανατίθεται σε όργανα ακόμη και θεσμικά, τα οποία όμως λειτουργούν υπό καθεστώς εμπορικής εταιρίας, όπως η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα. Όποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία για αυτό ας αναρωτηθεί το εξής:
εάν η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα δεν λειτουργούσε ως εμπορική εταιρία (άσχετα εάν δεν είναι επισήμως τέτοια) τότε για ποίο λόγο τα Ευρώ, δηλ. το μέσον συναλλαγής, τα δανείζει στους εθνικά κυρίαρχους λαούς της Ευρώπης και μάλιστα με τόκο; Και γιατί στο άρθρο 9 της Σύμβαση του Άμστερνταμ ρητά προβλέφθηκε ότι η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα εξαιρείται από κάθε μορφής φορολογίας του κεφαλαίου και των κερδών της;
Πρόβλεψη για μη φορολογία στο όργανο της πολιτικής εξουσίας που εκδίδει το νόμισμα; Είναι ποτέ δυνατόν; Φαντάζεσθε να υπήρχε ανάγκη για διάταξη νόμου που να εξαιρούσε από τη φορολογία τα Υπουργεία, δηλ. το κράτος να μη φορολογεί το κράτος; Άρα, δεν πρόκειται για δημόσιο όργανο, έστω στα πλαίσια της Ε.Ε. αλλά για θεσμοθετημένο μεν, πλην όμως σαφώς ιδιωτικής φύσεως όργανο, εξ’ ου και η ρητή νομοθετική πρόβλεψη για τη φορολογική εξαίρεση.
6. Προ της δημιουργίας του Ευρώ το βασικότερο εργαλείο διακρατικού δανεισμού ήταν το δολάριο, το οποίο από τον Αύγουστο του 1971, που ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Νίξον, με μονομερή δήλωση, απεξάρτησε το δολάριο από τα αποθέματα χρυσού, τα οποία ήδη είχαν φθάσει να καλύπτουν μόλις το 22% των δολαρίων που είχαν τεθεί σε κυκλοφορία, να μετατραπεί το δολάριο σε fiat money, δηλ. νόμισμα άνευ αντικρίσματος. Όσα δάνεια χορηγήθηκαν υπό αυτό το καθεστώς πάσχουν από την εξής ανήκουστη παραφροσύνη: ότι δηλ. στην αγορά των συναλλαγών μπορεί ένα κομμάτι χαρτί ευτελούς αξίας, το οποίο γράφει επάνω ¨100 δολάρια¨, δημιουργημένο από το τίποτα, να αγοράσει πραγματικά κάτι το οποίο ισοδυναμεί στη αγορά με 100 δολάρια, ή στην περίπτωση δανεισμού, 100 δολάρια άνευ αντικρίσματος, δημιουργημένα από το τίποτα, να δημιουργούν υποχρέωση αποπληρωμής για ισόποση αξία, πλέον τόκου (ο οποίος φυσικά δεν υπάρχει) και στην περίπτωση της μη αποπληρωμής ο πιστωτής να διεκδικεί εθνική κυριαρχία (!!!) με μνημόνιο και ρητό όρο στη σύμβαση δανείου, για να σου ξαναδανείσει, για ένα ακόμη χρόνο, δολάρια δημιουργημένα από το τίποτε !!! Το ίδιο ακριβώς φυσικά ισχύει και για το Ευρώ, ως νόμισμα άνευ αντικρίσματος…
7. Λόγω της πρόδηλης σχέσης ανάμεσα στην έκδοση / διάθεση του νομίσματος και της καθημερινότητας των πολιτών, της ελευθερίας τους, των εν δυνάμει ζητημάτων εθνικής κυριαρχίας, όπως η υπογραφή σύμβασης δανεισμού, με την οποία ρητά παραιτείται ένα κράτος της εθνικής του κυριαρχίας (καλήν ώρα σαν αυτή που υπέγραψε κάποιος υπουργός οικονομικών πρόσφατα), είναι προφανές ότι τα ανωτέρω ζητήματα δεν μπορεί να γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας και απόφασης από ένα πρόσωπο, όπως ο πρωθυπουργός, ο υπουργός οικονομικών κλπ.
Το άρθρο 1 του Ελληνικού Συντάγματος ρητά αναφέρει ότι :
1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι την κυριαρχία των αποφάσεων την έχει το εκλογικό σώμα («…λαϊκή κυριαρχία …», ούτε καν η Βουλή) και όχι το εκτελεστικό, δηλ. η κυβέρνηση, ακόμη και εάν έχει πρόσφατη νομιμοποίηση.
Για αυτό και στο άρθρο 44 του Συντάγματος προβλέπεται η διενέργεια δημοψηφίσματος για κρίσιμα εθνικά θέματα, αλλά και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα. Και στις δύο περιπτώσεις προϋποτίθεται σχετική πρωτοβουλία συγκεκριμένου αριθμού βουλευτών, γεγονός που το Σύνταγμα θεωρεί σίγουρο ότι θα υπάρξει σε μια από τις παραπάνω περιπτώσεις (δηλ. κρίσιμα εθνικά θέματα, σοβαρό κοινωνικό ζήτημα), θεωρώντας ως δεδομένο ότι οι βουλευτές, οι οποίοι εκπροσωπούν τον κυρίαρχο λαό στη ¨Βουλή¨, μεταφέροντας τις δικές του απόψεις εκεί και όχι τις απόψεις του εαυτού τους, ως μια ανεξάρτητη εξουσία του πολιτεύματος και δη του νομοθετικού, δεν σχετίζεται ούτε εξαρτάται καθοιονδήποτε τρόπο από το εκτελεστικό και την κυβέρνηση…
Αλήθεια η υποθήκευση της χώρας, η εκτόξευση της ανεργίας, η μείωση μισθών και συντάξεων, το ξεπούλημα των αποθεμάτων χρυσού και του εθνικά κυρίαρχου κράτους δηλ. της ελληνικής επικράτειας για αποπληρωμή οφειλών που δημιουργήθηκαν από χρήμα άνευ αντικρίσματος, η μετάβαση από τη δραχμή (νόμισμα με αντίκρισμα σε χρυσό, άρα αξιόγραφο) στο Ευρώ (νόμισμα άνευ αντικρίσματος, άρα χρεόγραφο), η έκδοση του νομίσματος (όποιο και εάν είναι αυτό) από ιδιώτη, ο οποίος απλά το δανείζει με τόκο και όχι από το κυρίαρχο κράτος ως πράξη εθνικής κυριαρχίας, δεν συνιστούν κρίσιμα εθνικά θέματα και σοβαρά κοινωνικά ζητήματα;
Ή μήπως οι βουλευτές είναι άνθρωποι μειωμένης αντίληψης, εκτός τόπου και χρόνου, χρήζοντες δικαστικής συμπαράστασης και δεν αναλαμβάνουν τη σχετική πρωτοβουλία; Ή μήπως έχει καταλυθεί το πολίτευμα και υφίσταται σύγχυση των δύο διακριτών εξουσιών, δηλ. του νομοθετικού και του εκτελεστικού σε βαθμό που να μη μπορούμε να συζητήσουμε πλέον για Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, αλλά για κάποιου είδους ολοκληρωτικού καθεστώτος, με το εκτελεστικό στο ρόλο του απόλυτου δικτάτορα;
8. Η Ελλάδα έχει πτωχεύσει επίσημα 4 φορές μέχρι σήμερα: 1827, 1843, 1893, 1932 . Σε κάθε πτώχευση, που πρακτικά σημαίνει μονομερής διαγραφή χρεών λόγω αδυναμίας αποπληρωμής, εξυπακούεται ότι τα οφειλόμενα ποσά δεν οφείλονται πλέον και η χώρα οφείλει μόνο για τα νέα δάνεια που θα συνάψει μετά την πτώχευση. Στην περίπτωση της Ελλάδος όμως, κατά κάποιο παράδοξο τρόπο, τα περισσότερα χρέη αναγνωρίσθηκαν εκ νέου τη δεκαετία του 1960 (με ποια νομιμοποίηση άραγε και από ποίον;), με αποτέλεσμα την αποπληρωμή των παλαιότερων εξ αυτών μέχρι και τη δεκαετία του ’90!
9. Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κος Γ. Κασιμάτης πρόσφατα σε σχετική ομιλία του, αναφέρθηκε στο άρθρο 120 του Συντάγματος. Για όσους δεν γνωρίζουν το άρθρο 120 στην παρ.4 αναγράφει «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», η δε έννοια της βίας δεν αφορά μόνον τη σωματική και φυσική βία, αλλά και την ψυχολογική, όπως π.χ. ψυχολογική βία του τύπου «Πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις εάν δεν συμφωνήσουμε με το Μνημόνιο; (με το οποίο ξεπουλάμε όλη την Ελληνική Επικράτεια)».
Βέβαια αυτό που δεν αναφέρεται είναι, ότι με ρητό όρο της δανειακής σύμβασης οι δανειστές μας μπορούν να καταγγείλουν τη σύμβαση εάν δεν πληρωθεί το ¨Σχετικό χρέος¨ της χώρας (άρθρο 8 παρ.1 (ζ) ), ήτοι οι υφιστάμενες υποχρεώσεις της Ελλάδας σε Ευρώ ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα. Δεδομένου όμως ότι τα ποσά του δανείου είναι μικρότερα του υποτιθέμενου χρέους αυτό συνεπάγεται ένα και μόνο πράγμα: ότι τα ποσά που δανεισθήκαμε δεν πάνε σε μισθούς, συντάξεις κλπ, αλλά σε αποπληρωμή προηγούμενων οφειλών !!! Άρα εκτός από ψυχολογική βία έχουμε ταυτόχρονα και εξαπάτηση από τον πολιτικό κόσμο !!!
Συνεπώς κατά το Σύνταγμά μας έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να αντισταθούμε, με κάθε μέσον, κατά οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει ή το έχει ήδη καταλύσει.. Η αντίσταση κατά της βίαιης κατάλυσης του Συντάγματος ουσιαστικά σημαίνει την φυσικώ τω τρόπω εκδίωξη των όσων κατέλυσαν το Σύνταγμα, με απλά λόγια την εκδίωξη ¨κλοτσηδόν¨ από το Μαξίμου των βιαστών του Συντάγματος. Και αυτό αφορά όλους, μηδέ του γράφοντος εξαιρουμένου.
Δ. Κ. ΜΟΣΧΟΣ, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης
Πηγή Διαβάστε περισσότερα...
Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012
Νομισματικό σύστημα: Η μεγάλη απάτη!!!
Όλοι χρησιμοποιούμε σήμερα χρήματα για να κάνουμε τις συναλλαγές μας. Αναρωτήθηκε το πως "λειτουργεί" o ο θεσμός αυτός και τον μηχανισμό του;
Για να δούμε μερικά βασικά πράγματα. Θα προσπαθήσω χονδρικά να σας ενημερώσω το πως ξεκίνησε η νεότερη μορφή χρήματος, τα χαρτονομίσματα.
Κάποτε ένας goldsmith (πρώιμη μορφή Τραπεζίτη) έφτιαξε για ...την φύλαξη του χρυσού του, ένα απροσπέλαστο σε τυχόν κλέφτες δωμάτιο μέσα στο σπίτι του. Οι γείτονες κάποια στιγμή τον προσέγγισαν και του είπαν να φυλάξει αν θέλει στο ασφαλές αυτό μέρος και τον δικό τους χρυσό με ένα μικρό ενοίκιο. Αυτός δέχθηκε ένεκα του κέρδους. το πράγμα έγινε γνωστό και ήρθε πολύς κόσμος να φυλάξει τον χρυσό του εκεί. ο κάθε καταθέτης έπαιρνε ένα χαρτί το οποίο ανέγραφε το βάρος του χρυσού που κατέθετε, ως απόδειξη της κατάθεσης.
Ο goldsmith παρατήρησε ότι ο κόσμος δεν ερχόταν να πάρει τον χρυσό, παρά μόνο ελάχιστοι, πράγμα που του προξένησε το ενδιαφέρον και κατέβηκε στην αγορά να δει και να ανακαλύψει το γιατί.
Στην αγορά λοιπόν είδε ότι ο κόσμος που είχε έρθει σε αυτόν να τους φυλάξει τον χρυσό, αντί να κάνει τον κόπο να έρθει να πάρει χρυσό και να κάνει τις καθημερινές τους συναλλαγές, συναλλασσόταν με τις αποδείξεις του χρυσού και όχι με τον ίδιο τον χρυσό!
Έτσι οι αποδείξεις μεταλλάχτηκαν στα γνωστά χαρτονομίσματα που όλοι γνωρίζουμε σήμερα.
ΌΜΩΣ η στατιστική παρατήρηση αυτή, του ότι ο κόσμος δηλαδή σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη χρυσού, και του ότι συναλλάσσονταν με τις αποδείξεις, έδωσε μια ιδέα στον goldsmith να εξαπατήσει τον κόσμο. Τι έκανε λοιπόν; δάνειζε όχι μόνο τον δικό του χρυσό αλλά και τον χρυσό των άλλων χωρίς φυσικά να τους δίνει μερίδιο από τα κέρδη αφού απέκρυπτε φυσικά το γεγονός ένεκα του κέρδους και ο κόσμος δεν είχε την δυνατότητα να το γνωρίζει.
Περνώντας ο καιρός όμως, ο goldsmith ήθελε ακόμα περισσότερα κέρδη, έτσι σκέφτηκε να κάνει και το εξής: εφόσον στατιστικά ο κόσμος σπάνια ερχόταν να κάνει ανάληψη τον χρυσό του, να κόψει περισσότερες αποδείξεις από τον χρυσό που είχε στην αποθήκη του. Όπως και στην προηγούμενη κατάσταση κανείς δεν θα το υποπτευόταν αυτόν τον μηχανισμό διότι ο goldsmith γνώριζε καλά την νοοτροπία του κόσμου. Αν πάλι κάποιοι αντιλαμβάνονταν την απάτη θα ήταν τόσοι λίγοι που και αν έρχονταν να κάνουν ανάληψη τον χρυσό τους βάσει των αποδείξεων που είχαν θα ήταν εφικτό. Πως θα κατέρρεε το σύστημα; ΑΝ όλοι μαζί οι πολίτες πήγαιναν με τις αποδείξεις (τραπεζογραμμάτεια-χαρτονομίσματα) να πάρουν τον χρυσό τους, διότι τα χαρτονομίσματα που είχε κυκλοφορήσει στην αγορά δεν είχαν αντίκρυσμα στον χρυσό της αποθήκης τους, ήταν εντελώς πλαστά!
Το 1913 στις ΗΠΑ μαζεύτηκαν οι Περιούσιοι Τραπεζίτες και όρισαν ένα νέο σύστημα δημιουργίας χρήματος "out of nothing" το οποίο το ονόμασαν Fractal reserve system (Σύστημα Κλασματικού αποθεματικού). Στόχος ήταν η δημιουργία του χρήματος η οποία δεν θα είχε αντίκρισμα ούτε σε χρυσό ούτε σε τίποτα άλλο παρά μόνο "out of nothing" με σκοπό φυσικά το απεριόριστο κέρδος. Έτσι λοιπόν συνέθεσαν ένα έγγραφο γνωστό ως Modern Money Mechanics (για να κατεβάσετε το pdf κάντε κλικ ΕΔΩ) στο οποίο όριζαν τον μηχανισμό δανεισμού με βάση το 9:1
Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Θα δώσουμε ένα παράδειγμα:
Ο κύριος Τάδε θέλει να αγοράσει ένα αυτοκίνητο αξίας 9.000 ευρώ. Πήγε λοιπόν στην Τράπεζα και ζήτησε το ποσόν αυτό. Όλοι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι τα 9.000 που ενέκρινε η τράπεζα στον κύριο Τάδε τα έβγαλε από το θησαυροφυλάκιο της εκεί που έχει τις καταθέσεις των πελατών της. Λάθος! δεν έδωσε τα 9.000 από τις καταθέσεις των άλλων! βάσει του Modern Money Mechanics και του 9:1 η εν λόγω Τράπεζα, θα κάνει κατάθεση 1000 στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ τα υπόλοιπα 8.000 "out of nothing" ΑΠΛΑ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ!!! ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΕΡΑΣ ΚΟΠΑΝΙΣΤΟΣ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ DIGITALY ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ!!!
Ο κύριος Τάδε λοιπόν θα πάρει την επιταγή του και θα πάει να την δώσει στο μαγαζί που πουλάει το αυτοκίνητο. Ο μαγαζάτορας με την σειρά του θα πάει και θα το κάνει κατάθεση την επιταγή σε κάποια Τράπεζα. Η Τράπεζα αυτή βλέπει το ποσόν και βάσει του 9:1 θα βάλει τα 900 κατάθεση στην Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος και θα μπορέσει να διαθέσει σε κάποιο νέο δάνειο τα υπόλοιπα 8.100.
Από το αρχικό ποσό τελικά με τον κύκλο νέων δανείων θα "δημιουργηθούν" 90.000 τις οποίες θα καρπωθεί η Τράπεζα.
Με άλλα λόγια ο "δημοκρατικός" νόμος νομιμοποιεί τις Τράπεζες να δημιουργούν χρήμα από το ΤΙΠΟΤΑ αλλά δεν νομιμοποιεί τους πολίτες να κάνουν το ίδιο... και όχι μόνον αυτό, αλλά οι αδέκαστοι Δικαστικοί αν δεν ξεπληρώσεις κάποιο δάνειο που σου έχει δώσει η Τράπεζα προχωρούν και σε κατασχέσεις των αντικειμένων που έχεις βάλει ως εγγύηση...
Για να γίνουμε περισσότερο κατανοητοί, μεταξύ της Τράπεζας και του Δανειζόμενου το μόνο πραγματικό και υπαρκτό μέσω συναλλαγής είναι το σπίτι ή ότι άλλο βάλει ως εγγύηση ο δανειολήπτης.
Το μέγεθος της απάτης δεν σταματάει εδώ, το ποσόν που λαμβάνει ο δανειολήπτης π.χ. 10.000 που μόλις δημιούργησε η Τράπεζα βάσει του Δημοκρατικότατου νόμου, έχει και μια ακόμα παράμετρο... τον ΤΟΚΟ!!!
Η καλή ερώτηση είναι η εξής: η τράπεζα έχει από τον νόμο την δικαιοδοσία να δημιουργήσει χρήμα "out of nothing", δημιουργεί λοιπόν 10.000 και ζητάει τόκο ας πούμε 20%, οπότε ο δανειολήπτης δηλαδή πρέπει να επιστρέψει 12.000. Όλα καλά και φυσιολογικά μας φαίνονται...μόνο που εδώ υπάρχει ένα κενό... που θα βρει ο δανειολήπτης τα παραπανίσια 2.000 (μέσω των τόκων) που θέλει η τράπεζα εφόσον η τράπεζα δεν τα έχει δημιουργήσει και ο δανειολήπτης δεν έχει την δικαιοδοσία από τον νόμο να ζωγραφίσει και αυτός με την σειρά του χαρτάκια τα οποία θα τα ονομάζει χρήματα και θα τους ορίσει αξία 2.000;
Η απάντηση είναι ότι θα πρέπει να τα "κλέψει" από κάποιον άλλον... αν υποθέσουμε λοιπόν ότι η αγορά αποτελείται από 10 άτομα, τα οποία έχουν από 10 δρχ έκαστος και πρέπει να επιστρέψουν 12 δρχ στην Τράπεζα, εφόσον η τράπεζα συνολικά δημιούργησε 100 δρχ πως θα μπορέσουν τα άτομα να ξεχρεώσουν την Τράπεζα; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: δεν θα μπορέσουν όλοι... ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ λοιπόν τα 2 από τα 10 άτομα θα χρεοκοπήσουν!!!
Επάνω στο θέμα αυτό έχουμε μια ενδιαφέρουσα ιστορία που συνέβη στην Αμερική το 1968 γνωστή ως "the credit river case":
Ο jerome Daly το 1968 δικηγόρος στο επάγγελμα είχε πάρει ένα δάνειο από μια τράπεζα, δεν μπόρεσε να αποπληρώσει το δάνειο αυτό, και η τράπεζα πήγε να του κατασχέσει το σπίτι. Αυτός στο δικαστήριο υποστήριξε ότι η συμφωνία είναι άκυρη διότι βάσει του fractal reserve (κλασματικό αποθεματικό) τα χρήματα δημιουργούνται από το τίποτα, οπότε η τράπεζα του έδωσε ΤΙΠΟΤΑ οπότε πως είναι δυνατόν να έχει αξιώσεις στο ΚΑΤΙ που ήταν το σπίτι του. Ο πρόεδρος των Τραπεζιτών J.P. Morgan δεν μπορούσε να μην παραδεχθεί στο δικαστήριο την ισχύ του Fractal Reserve που αναφέρεται στο Modern Money Mechanics, οπότε ο Jerome Daly κέρδισε την δίκη.
Κάντε κλικ ΕΔΩ για να ανοίξει η απόφαση του δικαστηρίου σε μορφή .pdf
Στοιχεία για την υπόθεση μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω λινκς:
http://www.lawlibrary.state.mn.us/creditriver.html
http://www.lawlibrary.state.mn.us/CreditRiver/CreditRiver.html
Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012
Ξεκινάμε να ψωνίζουμε ελληνικά προϊόντα - Το κέρδος είναι τεράστιο!
Αν υποθέσουμε ότι ο κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισ. ευρώ!
Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα και το οποίο οι αδιάφοροι και ανίκανοι κυβερνώντες δεν κατάφεραν να απορροφήσουν τόσο καιρό, είναι 18 δισ. ευρώ για τέσσερα χρόνια.
Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τα νούμερα και την ακρίβειά τους, όλο και περισσότεροι Έλληνες πολίτες αισθάνονται πλέον ότι είναι εθνικό καθήκον η στροφή στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό. Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι.
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΕΧΟΥΝ BARCODE ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ 520!!!
Ας κάνουμε επιτέλους την αρχή ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ελληνικά...
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που έχει ξεκινήσει τον τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο με την ελπίδα ότι θα διαδοθεί το μήνυμα παντού. Mοιραστείτε το! Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
INSIDE JOB: ΕΝΑ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ
Το εξαιρετικό (και πολυβραβευμένο) ντοκυμαντέρ του Charles Ferguson με τίτλο «Inside Job» ξεσκεπάζει τους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε από την Αμερική το 2008, εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο και κρατάει τη χώρα μας ακόμη δέσμια των δανειστών μας...
Στο ντοκυμαντέρ αυτό που περιλαμβάνει συνεντεύξεις πολιτικών, δημοσιογράφων και ισχυρών οικονομικών στελεχών, σκιαγραφείται η παρακμή του καπιταλιστικού συστήματος και η διαπλοκή των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων...
Το ντοκυμαντέρ αποκαλύπτει τους πραγματικούς υποκινητές της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και την απληστία της Γουόλ Στριτ και των golden boys της Goldman suchs.
Σκηνοθετημένο από τον Charles Ferguson .
Διαβάστε περισσότερα...
Σάββατο 16 Ιουλίου 2011
Επιλεκτική Χρεοκοπία: Πως επηρεάζονται οι καταθέσεις
Ο όρος επιλεκτική χρεοκοπία (selective default) εισέβαλε δυναμικά στη ζωή μας. Πρόκειται για έναν τεχνικό όρο με διάφορα σκοτεινά σημεία, ο οποίος δημιουργεί μία σειρά ερωτημάτων και επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες κατά περίπτωση. Τραπεζικά στελέχη και χρηματοοικονομικοί παράγοντες επιχειρούν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο.
1. Πώς ορίζεται η επιλεκτική χρεοκοπία;
Ο τεχνικός όρος της επιλεκτικής χρεοκοπίας σημαίνει ότι μια χώρα δεν εξυπηρετεί συγκεκριμένες υποχρεώσεις προς τους δανειστές της, συνεχίζει όμως να αποπληρώνει κανονικά το υπόλοιπο χρέος της. Δηλαδή, στην περίπτωση της Ελλάδας, επιλεκτική χρεοκοπία προκύπτει αν η Ελλάδα επιλέξει να μην εξυπηρετήσει τα ομόλογα που λήγουν π.χ. το 2013, αλλά η χώρα συνεχίζει να πληρώνει κανονικά τις υπόλοιπες εκδόσεις της. Η επιλεκτική χρεοκοπία (ή selective default κατά τη διεθνή ορολογία) είναι μία από τις βαθμίδες πιστοληπτικής διαβάθμισης των οίκων αξιολόγησης, υψηλότερη από αυτή της χρεοκοπίας (default).
2. Ποιος αποφασίζει αν έχουμε περιέλθει σε επιλεκτική χρεοκοπία;
Τη βαθμολόγηση μιας χώρας σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας πραγματοποιούν οι οίκοι αξιολόγησης, αφού λάβουν υπόψη την αδυναμία της ή την απροθυμία της να αποπληρώσει συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Εντούτοις, αν η εξέλιξη αυτή θα αποτελέσει πιστωτικό γεγονός (credit event) το αποφασίζει η Διεθνής Ενωση Ανταλλάξιμων Οικονομικών Προϊόντων και Παραγώγων (International Swaps and Derivatives Association, ISDA). Μόνο ύστερα από δική της απόφαση γίνεται αποδεκτό ότι έχει προκύψει κάποιο πιστωτικό γεγονός, προκαλώντας την ενεργοποίηση και πληρωμή των συμβολαίων ασφάλισης κινδύνου (των γνωστών CDS). Δηλαδή, μπορεί οι οίκοι αξιολόγησης να υποβαθμίσουν την Ελλάδα σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας, αν όμως η ISDA αποφασίσει ότι δεν αποτελεί πιστωτικό γεγονός δεν ενεργοποιούνται τα CDS. Αξίζει να σημειωθεί ότι το διοικητικό συμβούλιο της ISDA απαρτίζουν εκπρόσωποι των μεγαλύτερων τραπεζών του πλανήτη.
3. Πόσο διαρκεί η επιλεκτική χρεοκοπία;
Το καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας συνήθως είναι βραχυπρόθεσμο, μέχρι δηλαδή ο εκδότης των ομολόγων να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών, συνήθως με επιμήκυνση ή «κούρεμα» του χρέους. Σε αυτή την περίπτωση, η επιλεκτική χρεοκοπία διαρκεί από κάποιες ώρες μέχρι λίγες ημέρες και στη συνέχεια οι επενδυτικοί οίκοι αναβαθμίζουν τον εκδότη των ομολόγων στην προηγούμενη βαθμολόγηση ή και σε καλύτερη. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της Ουρουγουάης, η επιλεκτική χρεοκοπία διήρκεσε μόλις 17 ημέρες . Αν όμως δεν βρεθεί λύση και η Ελλάδα αθετήσει τις υποχρεώσεις της για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε η χώρα θα βρεθεί για ολόκληρη τη διετία σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας.
4. Επηρεάζονται οι καταθέσεις μου;
Οχι, η επιλεκτική χρεοκοπία δεν έχει αντίκτυπο στις καταθέσεις των ιδιωτών. Σε αντίθεση με την πλήρη χρεοκοπία, το Δημόσιο συνεχίζει να καλύπτει τις υποχρεώσεις τους και οι τράπεζες διατηρούν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Κατά συνέπεια, οι καταθέτες δεν κινδυνεύουν.
5. Πώς επηρεάζονται οι τράπεζες;
Το άμεσο αποτέλεσμα μιας επιλεκτικής χρεοκοπίας για τις τράπεζες αφορά τη ρευστότητα που λαμβάνουν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτή τη στιγμή, με βάση το τρέχον καθεστώς η ΕΚΤ δεν μπορεί να δεχθεί ως εγγύηση ομόλογα μιας χώρας που έχει βαθμολογηθεί σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας. Αυτό σημαίνει ότι αν συμβεί κάτι τέτοιο, καταπίπτει μέρος των εγγυήσεων που έχουν δώσει οι τράπεζες στην ΕΚΤ με τη μορφή ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Στην περίπτωση αυτή, η ΕΚΤ αναμένεται να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό Παροχής Εκτακτης Ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance - ELA) για τη στήριξη των ισολογισμών τους, προκειμένου να μη προκληθεί συστημικό πρόβλημα. Παράλληλα, ο επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλον Τρισέ έχει ξεκαθαρίσει ότι η Τράπεζα θα συνεχίσει να παρέχει ρευστότητα στις χώρες του ευρώ, ακόμη και αν υποβαθμιστούν περαιτέρω.
6. Τι θα συμβεί στους κατόχους των ελληνικών ομολόγων;
Με την επιλεκτική χρεοκοπία, θα επηρεαστούν οι κάτοχοι των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου . Σε αυτή την περίπτωση, είτε θα πάρουν μικρότερο ποσοστό της ονομαστικής αξίας τους (σε περίπτωση «κουρέματος») είτε θα επιμηκυνθεί η διάρκειά τους είτε και τα δύο. Ανάλογα με την τελική ρύθμιση επηρεάζονται οι κάτοχοι είτε του συνόλου των ομολόγων είτε κάποιων συγκεκριμένων κατηγοριών.
Πηγή Διαβάστε περισσότερα...
Τρίτη 12 Ιουλίου 2011
Τι είναι τα περίφημα CDS
Με αφορμή την ελληνική κρίση, τα credit default swaps (CDS - σύμβαση ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης) βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων παγκοσμίως για την επιβολή αυστηρότερων κανόνων και εποπτικού πλαισίου στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι απόψεις διίστανται αν πρέπει να καταργηθούν ή να θεσπιστούν αυστηρότεροι κανόνες εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς.
1. Τι είναι τα CDS
Πρόκειται για συμβόλαια παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Αρχισαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αποτελούν «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις, τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους ή της επιχείρησης. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η εν λόγω αγορά διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών (αγορές και πωλήσεις τέτοιων προϊόντων) υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Σε περίπτωση που υπάρχει η υπόνοια ή η εκτίμηση ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει, τότε η τιμή του αντίστοιχου ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.
2. Ποιος μπορεί να αγοράσει συμβόλαια CDS
Τα συμβόλαια CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οταν ο αγοραστής δεν κατέχει ομόλογο τότε το CDS ονομάζεται «naked» CDS, δηλαδή «γυμνό». Τα «naked» CDS έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των επικρίσεων το τελευταίο διάστημα.
3. Γιατί;
Διότι όποιος αγοράζει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία αν συμβεί θα κερδίσει. Δηλαδή είναι σαν να αγοράζει ασφαλιστήριο συμβόλαιο για να καλυφθεί από πιθανή καταστροφή που μπορεί να υποστεί το σπίτι του διπλανού του. Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να βάλει φωτιά στο σπίτι του διπλανού του για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ΄ αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.
4. Ποιοι τα αγοράζουν;
Τα αγοράζουν μακροπρόθεσμοι επενδυτές, π.χ. στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων θεσμικοί επενδυτές όπως αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, κ.ά. που έχουν αγοράσει τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και δεν θέλουν να τους πουλήσουν διότι τότε οι τιμές τους θα καταρρεύσουν και θα ζημιωθούν οι ίδιοι περισσότερο.
5. Πρέπει να απαγορευτούν τα CDS;
Πολλοί υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να απαγορευτούν τα «naked» CDS. Αλλοι πάλι ζητούν την επιβολή ενός αυστηρότερου καθεστώτος ελέγχου προκειμένου να μπορεί να υπάρχει εποπτεία.
6. Τι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές των CDS;
Οι υπέρμαχοι της αγοράς CDS υποστηρίζουν ότι τα εν λόγω συμβόλαια δεν «κινούν» τις αγορές, απλώς ανακλούν τους φόβους των επενδυτών και τους βοηθούν να καλυφθούν έναντι μελλοντικών κινδύνων. Μάλιστα αρκετοί εξ αυτών επικαλούνται έκθεση της γερμανικής Επιτροπής Ελέγχου Κεφαλαιαγορών (ΒaFin), σύμφωνα με την οποία η επενδυτική δραστηριότητα στην αγορά CDS είχε «ελάχιστες επιπτώσεις» στην ελληνική κρίση.
Πηγή Διαβάστε περισσότερα...
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Το χρονικό των χρεοκοπιών του ελληνικού κράτους και η κρίση σήμερα.
Διαθέστε 10 λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο σας και διαβάστε το μέχρι το τέλος, είναι ενδιαφέρον..
Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα.
Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.
Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, "παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα". "Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο". Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέο ς φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση.
Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως "εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου". Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας.
Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές.
Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά , έλεγαν.
Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι' αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009.
Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι' αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα. Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον "θεσμό επιφανείας". Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο.
Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι. Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σ ε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας.
Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα.
Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος. Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι.
Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι' αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το "οικονομικόν θαύμα" όπως το ονομάσανε, η "ισχυρή Ελλάς" αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ.
Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα.
Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες.
Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1 .000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ
Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνου με!
Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής.
Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν "εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ". Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας.
Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, "εξαναγκάσανε" τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι' αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν "τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα".
Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σε ψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα.
Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι "εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχία ς της χώρας, παραιτήθηκα". Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και 'δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη;
Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο.
Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς.
Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι. το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σο υ. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι' αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας "υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα".
Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο "ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές". Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους».
Αυτό το πράγμα λοιπόν δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι' αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται.
Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ' αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 "Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία", θα ξεσηκωνόταν ε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; "Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας". Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει "Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει". Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια... Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια... Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι.
Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία.
Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει:
Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ' αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματι κά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του.
Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες.
Ή εμείς ή κανένας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ
Πηγή: http://seisaxthia.blogspot.com/2011/06/blog-post_1771.html#more Διαβάστε περισσότερα...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)